Nieuws

welp;pup;chiot

05/09/2010

Farouche behaalde als eerste belgische Leonberger het duitse B-brevet waterwerk met 183/200 en daarmee ook de eerste plaats, te Mengerskirchen.

04/09/2010

Farouche behaalde als eerste belgische Leonberger het duitse A-brevet waterwerk met 178/200 te Mengerskirchen.

18/08/2010

Farouche behaalde als eerste belgische Leonberger het belgische B-brevet waterwerk met 89/100

13/06/2010

Farouche legt een zo goed als perfect parcours af in Rosport Luxemburg, maar laat in haar laatste oefening (een surfer in nood) de koord aan de surfplank te vroeg los, waardaar ze een eerste plaats misploopt, maar toch met glans haar eerste luxemburgs brevet haalt.

26/03/2010

De pups zijn nu 8 weken oud en hebben de afgelopen dagen kennis genomen van de grote onbekende buitenwereld. Ik heb de afgelopen 2 weken vakantie genomen, om al mijn aandacht hierop toe te spitsen. Gelukkig was ook het weer ons gunstig gestemd, om er echt op uit te trekken. De eerste wereldse indrukken kregen ze thuis, daar er nog enkele klusjes moesten gebeuren in de tuin, zoals het poetsen van onze klinkers met de hogedruk reiniger of het hakselen van snoeihout. Even keken ze wel eens op van al deze toestellen, maar al even snel waren ze terug aan het spelen met elkaar of met de mama. Midden vorige week werd het dan te mooi weer om te werken en knutselde ik een wagentje in elkaar om ze eens door de wijk te vervoeren. Dit vonden ze maar een enge gebeurtenis, maar het was dan ook een abnormaal drukke dag voor onze buurt. Er werden reclamefolders bedeeld met brommers; er waren bouwwerken aan de gang; eng ; eng... Eens we een burenbezoekje aflegden was alles terug in orde. De volgende dag was het nog beter weer en besloten we hetzelfde te doen, maar dan wat verder tot een taverne in onze buurt voor ons eerste terrasje. Deze dag was het echt prachtig weer en moesten we om de haverklap stoppen voor een babbeltje over de pups en de mama. Alle buren waarmee we spraken gaven de pups de verplichte knuffels en aandacht. Het was ook vandaag, dat ze voor het eerts in aanraking kwamen met "vreemde" honden. Voor de pups waren de honden natuurlijk onbekend, maar ik liet natuurlijk enkel honden toe waarvan ik wist dat ze gezond waren en die Farouche goed kent. Hoewel ze niet enthousiast reageerden, was er zeker geen angst te merken. Vrijdag kwamen de toekomstige eigenaars van ons rood teefje (zij zal verder door het leven gaan als Josephine of Joske in het kort) ons een handje toesteken voor een ritje naar Brasschaat en een bezoekje aan een taverne annex enorme speeltuin. Hoewel ik al eerder met de pups in de wagen was geweest en toen alles rustig verliep, was het vrijdag wel even anders. Ik zat eerder met een stel aapjes in de wagen, dan met pups. Eens ter plaatse ging alles prima. Een kort stukje aan de leiband achter mama aan en dan de speeltuin in, waar ik ze onmiddellijk op een toestel plaatste tussen een groepje kinderen. Deze kinderen waren eigenlijk heel rustig. Ze hadden vele vragen over de mama en pupjes, maar ook alle pupjes mochten rustig hun vingertjes likken en er eens in bijten. Voor de pups was dit dik in orde tot we terug naar huis keerden in de wagen, waar er terug wat aapjes uit mouw kwamen. Vrijdagavond hadden we afspraak bij onze dierenarts voor een 2de inenting, chipcontrole en een algemeen onderzoek. Alle drie onze pups werden kerngezond verklaard. Zondag was het dan weer een drukte van jewelste met bezoekjes van alle toekomstige eigenaars van onze pups en Luc en Ingrid met hun hond Hope. Vanwege het enorm puppy-vriendelijk karakter van Hope had ik Luc en Ingrid gevraagd om ons een keer te komen bezoeken. Vooral Sjors (vroeger blauw) was hier geweldig. Hij had ons trouwens al de hele week verrast met zijn socialisatie-vermogen. Voor mij is hij een spons die alle nieuwe ervaringen opzuigt om uit te groeien tot een zelfzekere, sociale prachtreu. Wetende dat ik zelf altijd graag een reu had gehad, zal ik deze sloeber met pijn in het hart afgeven aan zijn nieuwe baasjes. Maandag kwam de Leonberger Club Belgium op bezoek en nam ik alle 3 de pups en Farouche aan de leiband voor een korte wandeling. Dit bleek vermoeiender voor mij te zijn dan voor de pups, maar gelukkig waren er wederom verschillende pauzes met voorbijgangers en buren voor een babbel en een knuffel. Opvallend bij alle pups is hun bijzonder vriendelijke reactie op iedereen, die wat aandacht aan hen wil besteden. Woensdag kregen we bezoek van de KMSH voor de chip-controle en de DNA-staalname. Er werd een staal van Farouche genomen en tussen de pups werd Sjors gekozen. Na dit bezoekje namen we alle pups mee voor een wandeling over de markt van Sint-Job. Onze markt hier is piepklein, maar was toch voldoende om enkele vreemde honden tegen te komen en vooral veel aandacht te krijgen van de rondgangers. Een van de pups werd op de schoot van een gehandicapt kind in een rolstoel geplaatst. Woensdagavond namen we alle pups mee naar de hondenschool en maakten ze kennis met een hele reeks andere pups en in de kantine kregen ze een overvloed aan aandacht. Donderdag reden we naar het Sint-Anna strand waar de pups heerlijk vrij konden losrennen in het los zand. Een bezoekje aan enkele terrasjes was natuurlijk verplichte kost. Vrijdag namen we heel de kroost mee voor een wandeling door een tuincenter aan de leiband. De pups reden afgelopen week bijna dagelijks met de wagen. Je merkt in de wagen wel een milde vorm van stress, maar bij elke rit steeds minder. De afgelopen week was er ook dagelijks bezoek van een of meerdere kinderen.

En zo eindigt na 8 weken ons verhaal over ons eerste nest. Morgen zullen wij met spijt in het hart afscheid nemen van Sjors en zondag van Joske. Wij wensen hen een supergezond leven toe, bij prachtbaasjes die hun Leonberger alles geven waar hij recht op heeft. Wij hopen dat wij voor onze Sjors en ons Joske de beste keus hebben gemaakt.

Het gewicht van onze pups op 26/03/2010

Rood (Joske): 10 kg; groen (Jojo): 10 kg en blauw (Sjors): 10 kg. In tegenstelling tot de afgelopen weken werden de gewichten deze vanavond niet digitaal gewogen en zullen er onderling toch nog verschillen zijn.

14/03/2010

Week 6 en ze worden maar steviger en levendiger. Vooral tijdens de avond is het hier een speeltuin van jewelste en soms ook een strijdperk. Gelukkig keert tegen dat we gaan slapen de rust weder en ondervinden wij tijdens onze nachtrust geen problemen. Overdag worden de pups al dagelijks kort in de tuin gelaten en verkennen we elke dag een metertje meer. Met buurgeluiden en geluidsprikkels van allerhande zaken (gieters, emmers en flessen), die ik plots uit de lucht laat vallen hebben ze geen probleem. Alleen met het geblaf van buurhonden zijn ze nog niet zo op hun gemak, maar daar deze meestal de ganse dag door de buurt op stelten zetten, veronderstel ik dat ze hier met wat spel snel over zullen zijn. Voor de pups was hun eerste bezoek aan de dierenarts waarschijnlijk de ervaring van de week. Een eerste rit met de wagen en hoewel er toch een lichte vorm van stress te bemerken viel, werd geen van de pups ziek en bleven ze rustig. Bij de dierenarts kregen de pups een chip ingeplant en kregen ze een eerste inenting. Bij het chippen heb ik zacht piepje gehoord, maar verder ondergingen ze de prikken vlekkeloos. Zij kregen verder een eerste ooronderzoek, wat enkel voor ons groen pupje een klein probleem was. Zij heeft op dit punt misschien de aard naar Farouche, want zij vindt dit ook verschrikkellijk. Verder onderzocht de dierenarts hun hart en ademhaling en hun buikje op breuken. Hij had graag de teelballetjes van onze Sjors al wat lager gezien, maar verder werden alle pups kerngezond verklaart.

Het gewicht van onze pups op 14/03/2010 om 23.00

Rood: 8.1 kg; groen: 7.5 kg en blauw: 7.2 kg.

07/03/2010

In hun 5de levensweek werden onze pups een pak steviger. Dit was goed te merken aan hun manier van bewegen en spelen. Hoewel ze af en toe toch nog knullig handelen, bewegen ze nu toch veel vastberadener. Wat misschien nog het meest opviel was hun drang om de omgeving te leren kennen. Al begin deze week zagen we geregeld een kopje boven de omheining van de binnenkennel komen. Ik zette dan ook terug de binnenkennel open om ze de keuze te laten de rest van de woning te verkennen. Vorige week bleven ze nog rustig liggen in hun vertrouwde omgeving, maar deze week waren ze onmiddellijk op wandel in de ganse woning. Daar hun nieuwsgierigheid zo groot was en het woensdag een relatief zachte dag was, zette ik de buitendeur op een kier om ze de kans te geven eens een frisse neus te nemen. Hoewel ons groen teefje op dit punt meestal haantje de voorste is, zag ze dit helemaal niet zitten. Na even haar neus in de buitenlucht te hebben gestoken, spurtte ze terug naar de werpkist, om daar rustig af te wachten wat haar broer en zus zouden doen. Aangezien deze 2 al snel hun eerste pasjes in de tuin zetten, volgde groen al even snel. 's Nachts leggen we de pups terug in de werpkist, maar tegen zaterdag waren ze hier niet langer mee tevreden en hebben ze ons tot bijna 4 uur in de morgen op een jankconcert getrakteerd, om maar uit de binnenkennel te mogen. Hieraan hebben wij niet toegegeven, maar tegen de morgen of tegen dat het stil werd, hebben ze toch een manier gevonden om uit te kennel te geraken. Alle drie lagen 's morgens vrolijk te pitten in de keuken. Het afgelopen weekend was er bijna constant bezoek en bij momenten heel wat drukte, wat ze al de normaalste zaak van de wereld schijnen te vinden. Qua voeding begonnen we afgelopen week al wat geweekte brokjes onder hun papje te mengen en het papje blijft er goed ingaan. Ook werden ze nieuwsgierig naar wat mama zoal eet en toen ze haar deze lastig vielen toen ze op iets aan het kauwen was, kregen alle drie de pups hun eerste lesje van mama. Piep, piep.....

Het gewicht van onze pups op 09/03/2010 om 21.30

Rood: 7,2 kg; groen: 6,3 kg en blauw: 5,9 kg.

28/02/2010

Groeien, groeien, groeien.... Ons gesprek met onze dierenarts heeft tot gevolg gehad, dat we de staart van het reutje gaan laten zoals het is en we zullen de pup geen verdere amputatie van zijn staart aandoen. De pups werden afgelopen week met de dag levendiger en probeerden steeds hun grenzen te verleggen. Zo probeerde vrijdag ons groen teefje de omheining rond de binnenkennel over te klauteren, wat wel nog een stapje te overmoedig was. Zo zette ik zaterdag de omheining van de binnenkennel open om ze de de vrijheid te geven de rest van de woonkamer te verkennen, maar ze bleven nog alle 3 netjes op veilige grond. Vooral afgelopen weekend kwam er reeds heel wat bezoek over de vloer, wat zeer goed verlopen is. Dankzij de familie Pajovic kregen onze pups de eerste lieve knuffels van enkele kinderen, waarvoor dank. Afgelopen week begonnen we ook de pups aan andere voeding te laten proeven. Zo proberen we ze momenteel al een 5 keer per dag te voeren met een papje van geitenmelk en bambix. Dit gaat er in als zoete broodjes en zal de volgende weken stilaan gemengd worden met pupy-brokjes en groentjes (wortelen) en fruit (banaan). De karakters zijn nog niet erg veranderd. Ons reutje is nog steeds de rustigste van de 3. Als het op voeding op aan komt, is het nog steeds ons rood teefje dat op de eerste rij staat. Groen is met alles eerst als het op het verkennen van de buitenwereld op aankomt. Onderling zie je ze ook elkaars grenzen aftasten, waardoor we deze week het eerste gegrom uit de keeltjes van de pups hoorden komen.

Het gewicht van onze pups op 28/02/2010 om 14.00

Rood: 4960 gram; groen: 4780 gram en blauw: 4550 gram.

21/02/2010

De pups blijven in hun derde levensweek gestadig groeien. De oogjes zijn goed open en ik heb de stellige indruk, dat ze nu ook werkelijk kunnen zien. Als ik wat voorzichtig met mijn hand rond de pups beweeg, weten ze deze al goed te volgen en vast te grijpen om eens good in mijn vingers te bijten. Immers ook de tandjes begonnen deze week door te komen. Meestal 's avonds zien we de pups dag na dag actiever worden. Zo kwam ik vrijdagavond in de woonkamer om vast te stellen dat onze twee teefjes verdwenen waren. De twee dames waren uit eigen beweging uit de werpkist gekropen en waren rustig onze woonkamer aan het verkennen waren. Zaterdag was er dan natuurlijk werk aan de winkel om de binnenkennel af te bakenen en vooral om alle electrische kabels weg te werken. Dit afgelopen weekend kwamen ook de eerste bezoekers over de vloer. Meestal bekenden voor Farouche en zij was verheugd om vele van deze na drie weken terug te zien en zij had er ook geen probleem mee dat deze mensen naar de pups kwamen kijken. De laatste dagen proberen we de pups ook te laten wennen aan ander voedsel door ze magere platte kaas of papjes van onze vingers te laten likken. Begin deze week zullen we proberen ze een potje voor te schotelen, wat ongetwijfeld zeer proper zal worden. Zelfs als ze onze vingers aflikken, hangen ze al vol voedsel. Daarna likt Farouche ze wel terug proper en ook elkaar beginnen ze proper te likken waardoor ze ook de eerste sociale banden beginnen te leggen. Afgelopon vrijdag kwam ook het beschadigd stukje staart van het reutje los. Naar mijn mening is dit op een mooie conische manier losgekomen, waardoor ik hoop, dat een verdere amputatie onnodig zal zijn. Dit zal ik in de loop van de week met onze dierenarts bespreken.

Het gewicht van onze pups op 21/02/2010 om 21.30

Rood: 4050 gram; groen: 3910 gram en blauw: 3550 gram.

14/02/2010

Farouche is bijna helemaal terug de "oude". Als ik een stok neem, beginnen haar ogen terug te schijnen en wil ze terug stokken gaan zoeken. De val van een vers pak sneeuw deze week helpt ook natuurlijk. Dagelijks vooraleer we echt aan ons wandelingetje beginnen, moet ik wel een 5-tal minuten pauzeren aan het pleintje achter ons, waar ze eerst haar dosis rollebolletjes moet hebben vooraleer er ook maar iets anders aan de orde is. De pups bleven ook deze week stevig doorgroeien, al was de groei niet meer zo opvallend als afgelopen week. Ook deze week is het ons rood teefje dat de lakens uitdeelt als er moet gegeten worden. Dinsdag zag ik bij ons groen teefje het eerste oogje open gaan, waarna de andere twee snel volgden. Hoewel de oogjes open zijn zal het nog wel een weekje duren, vooraleer ze ook echt iets zullen zien. Samen met het opengaan van de oogjes merkte ik ook de eerste speelstapjes op en dit zowel tussen de pups onderling als naar mij. Zo roep ik het groen teefje uit tot de speelvogel van de week. Haar zijn we al eens geregeld in Farouche haar oren of poten bijten. Spijtig genoeg werden we deze week nogmaals getroffen door ongeluk. Zo stelden we vast dat de staartpunt van ons reutje knobbelig begon aan te voelen en haar verloor. Wij riepen onmiddellijk het advies van onze dierenarts in en voor hem is hier sprake van een spijtig ongeluk. Hij denkt dat Farouche op een gegeven moment op het uiteinde van de pup moet hebben gestaan met één van haar nagels. Wij hebben van dit gebeuren nooit iets gemerkt, door bijvoorbeeld extreem geschreeuw van één van de pups en tot hiertoe bleven Farouche en de pups nooit alleen. Gevolg van de verwonding is dat de staartpunt van de pup begon af te sterven. Onze dieren arts heeft besloten dit stukje te laten afsterven om binnen enkele weken nog een extra staartwerveltje te amputeren om de staart alsnog op een punt te laten uitlopen.

Het gewicht van onze pups op 14/02/2010 om 21.30

Rood: 3090 gram; groen: 2960 gram en blauw: 2390 gram.

07/02/2010

Farouche en haar kroost hebben hun eerste cruciale week prachtig doorstaan. Farouche werd afgelopen week 3 keer gecontroleerd door onze dierenarts en volgens hem hersteld ze prima van de bevalling en keizersnede. Gisteren werden de uitwendige draadjes weggehaald. De pups werden enkel gecontroleerd op het zicht, omdat er tot op heden geen reden is tot verder onderzoek. Zij ogen dan ook in opperbeste gezondheid. Wel werden ze voor een eerste keer ontwormd en deze kuur zullen wij vanaf nu wekelijks herhalen. Wat ons en iedereen opviel , die de pups afgelopen week zag, was het razende tempo waarin ze groeien. Zelfs wij, die onze pups dagelijks zien, staan hiervan versteld. Toch zagen we ook al andere zaken evolueren, zoals een staartje dat al eens kwispelt, een tongetje dat al eens een likbeweging maakt. Het reutje (blauw) is momenteel het rustigst van de 3 en laat zich al eens aftroeven door de andere twee als het op eten op aankomt. Eerst in de rij om te eten staat steeds rood. De eerste dagen was Farouche niet uit de werpkist te krijgen, maar sinds midden deze week brengt ze eigenlijk meer tijd door buiten de kist dan erin, zonder evenwel haar kroost een seconde uit het oog te verliezen. Hoewel de pups onderling iets verschillen in (dat was ook met de geboorte zo) groeiden ze afgelopen week toch zeer gelijkmatig op tot zeer stevige pups.

Het gewicht van onze pups genomen op 07/02/2010 om 22.00

Rood: 2000 gram; groen: 1780 gram en blauw: 1780 gram.

30/01/2010

Donderdag om 3.30 in de morgen werd ik gewekt door het geschreeuw van ons eerste pupje (reu). Om 5.30 volgde de tweede pup (teef). Het teefje begon onmiddellijk te zogen, terwijl het reutje dit maar bleef uitstellen. Na zo'n korte nacht dommelde ik even terug in om rond 7 uur wakker te worden met een derde pup (teef). Spijtig genoeg moesten we vaststellen, dat het reutje ondertussen gestorven was. Ik was bij zijn geboorte wakker geworden van zijn geschreeuw en hij bleef maar heel de tijd schreeuwen, zonder hem aan het zogen te krijgen. Mogelijk was er dus iets mis met het pupje (al kon de dierenarts op het zicht geen gebrek vaststellen) of mogelijk is Farouche op de pup gaan liggen met de dood tot gevolg. Beide teefjes begonnen onmiddellijk gretig te zogen en wogen beiden meer dan 500 gram. Dan viel alles een beetje stil en was het wachten op het eerste bezoek van de dierenarts. Deze besloot de weeën terug op gang te brengen met een injectie met als gevolg een dood geboren teefje rond 12 uur. Ik heb nog een tiental minuten geprobeerd het teefje tot leven te masseren, maar zonder resultaat. En dan werd het terug stil en besloot de dierenarts nogmaals langs te komen voor een kontrole. Hij wist de volgende pup (reu) vast te pakken en hem op eerste zicht gezond en wel op de wereld te brengen met een gewicht van bijna 800 gram. Spijtig genoeg begon ook dit reutje niet te zogen. Farouche was op dat moment doodop en daar hij nog minstens één pup kon voelen werd nogmaals een injectie gegeven om de weeën nogmaals op te wekken. Het was op dat moment al vier uur en al 12 uur bezig. Wij besloten dan Farouche nog even tijd te geven om de pup op een natuurlijke manier ter wereld te brengen met als deadline 7 uur. In die tussentijd gebeurde eigenlijk niets meer, omdat Farouche te moe was geworden om verder te persen en met als gevolg dat ik met Farouche naar de dierenarts vertrok voor een keizersnede. Hier kwam onze laatste pup (reu) tevoorschijn met eveneens bijna 800 gram. Het was 10 uur toen ik doodmoe terug thuis kwam, na een bijzonder lange dag. Farouche was nog wat dronken van de operatie, maar zij had zich echter de ganse dag prachtig van haar job als kersverse moeder gekweten. De dag zat er echter nog niet op, omdat ook het tweede reutje niet begon te zogen. Wij probeerden de ganse tijd hun eetlust wat op te wekken met honing, maar zonder succes. Ten einde raad belden we laat op de avond eens met Yvonne (Rosaceae) en zij stelde voor het met een wateroplossing met druivensuiker te proberen. Dus de ganse nacht, bij het minste geschreeuw, even opgestaan om het met ofwel honing of druivensuiker-oplossing te proberen. In de vroege morgen vrijdag had ik succes daar ik het laatst geboren reutje aan het zogen kreeg. De hele dag vrijdag probeerde ik het andere reutje aan het zogen te krijgen met honing, druivensuiker-oplossing en flesjes geitenmelk. Ook de dierenarts kwam langs, maar kon niets doen en we moesten verder blijven proberen. Rond 8 uur gaf de pup zijn levenstrijd op en kwam er voor ons terug wat rust in huis. De drie overblijvers stellen het namelijk heel goed en zijn heel rustig. Wij horen als een piepje als Farouche wat onvoorzichtig is of wat gekreun als ze vechten voor de dikste tepel, maar verder is het slapen en eten zoals het hoort. Spijtig, van de drie pups die we verloren hebben, maar ik denk dat we alles gedaan hebben wat nodig was en ook Farouche valt niets te verwijten, want zij is een prachtige mama voor haar kroost.

Even voorstellen:

Rood= een teefje van 825 gram op 30/01/2010; groen= een teefje van 750 gram op 30/01/2010 en blauw= is een reutje van 775 gram op 30/01/2010.

09/01/2010

Afgelopen week hebben we de werpkist in elkaar gezet in onze woonkamer, waar de pups de eerste 8 weken van hun leven zullen doorbrengen. Farouche kan zo al rustig beginnen wennen aan deze nieuwe fase in haar leven en blijkbaar heeft ze het ook naar haar zin in de werpkist. Met een snoepje en een speeltje zette ze deze week haar eerste stappen in de kist en nu na enkele dagen, zoekt ze zelf al frequent de kist op, om deze naar haar zin in te richten en wat te rusten.

In de morgen verkiest ze echter nog altijd onze zitbank.

Deze middag werd Farouche een laatste keer ingeënt tegen herpes.

30/12/2009

Een echografie heeft aangetoond, dat wij pups mogen verwachten.

30/11/2009

Farouche werd met succes gedekt door Rosaceae Amaranthus.

26/09/2009:

Farouche behaalde als eerste belgische Leonberger het belgische A-brevet waterwerk met 100/100